امنیت ارزهای دیجیتال

واژه ارز دیجیتال یا کریپتو کارنسی از دو کلمه کریپتو به معنی رمزنگاری و کارنسی به معنی ارز تشکیل شده است . بطور خلاصه میشه گفت که ارزهای دیجیتال یعنی واحد های پولی که با پروتکل های پیچیده رمزنگاری و بصورت دیجیتال بوجود اومدن و در یک بستر دیجیتالی بنام بلاکچین تراکنش های اون ها ثبت میشن.
استفاده از ارزهای دیجیتال به سال 2009 برمیگرده که در همه دنیا اسم بیت کوین حسابی سر و صدا به پا کرد، اما در اون زمان این ارزهای دیجیتال بصورت جهانی مورد استفاده قرار نگرفتن و افراد زیادی با این تکنولوژی آشنایی نداشتن. تا اینکه از سال 2014 عرصه ارز های دیجیتال رونق زیادی پیدا کرد و از آن زمان تا بحال دولت ها نیز مخالفت های زیادی در به وجود امدن ارز های دیجیتال و کریپتو کارنسی داشته اند که در مقاله راه های حفظ امنیت ارز های دیجیتال به این مورد هم میپردازیم. مقاله ارز دیجیتال چیست؟ شما رو کامل با این موضوع آشنا خواهد کرد.
تفاوتی که ارزهای دیجیتال با ارزهای فیات دارن این هستش که اولا رمز ارزها بر خلاف ارزهای فیات بصورت غیر متمرکز هستن. یعنی هیچ نهاد مرکزی مثل بانک اون ها رو کنترل نمیکنن و کل شبکه اون ها توسط کاربران سرتاسر دنیا کنترل و بررسی میشه.
تراکنش هایی که در ارزهای دیجیتال انجام میشن، بصورت بدون واسطه از کاربری به کاربر دیگه و همتا به همتا بوده. این رو هم دوباره یاداوری می کنیم که اولین ارز دیجیتالی که در دنیا مورد استفاده قرار گرفت بیت کوین بود و پس از بیت کوین رمز ارز های دیگر مانند اتریوم و لایت کوین به وجود امدند.
اکثر رمز ارز ها بصورت متن باز (open source) هستن؛ یعنی کد ها رو متخصصین برنامه نویس میتونن مشاهده کنن تا در صورتی که مشکلی در شبکه وجود داشت که اصطلاحا باگ بهش گفته میشه رو حل کنن. یکی از مباحثی که امروزه زیاد بهش توجه میشه این هستش که آیا روزی میاد که این رمز ارزها جایگزین پول های فیات بشن یا نه؟ 
در جواب این سوال باید گفت جایگزینی کامل ارزهای دیجیتال فعلی با ارزهای فیات در حال حاضر کاری غیرممکن هستش و دلیل اون هم این هستش که هر کشوری باید بر ارزی که بطور رسمی در اون کشور در حال استفاده هستش کنترل کاملی داشته باشه. و چون ماهیت ارزهای دیجیتال فعلا غیرمتمرکز و بدون هیچ واسطه مرکزی هستش. بنابراین هیچ دولتی نمیاد ارزی رو بطور کامل بعنوان ارز رسمی کشورش انتخاب کنه که هیچ کنترلی روی اون نداشته باشه یا خودش اون رو بوجود نیاورده باشه. در این زمینه کشور السالوادور رو می تونیم مثال بزنیم که وقتی بیت کوین رو بعنوان ارز رسمی خودش قبول کرد، با مخالفت سازمان های بین المللی و کشورهای زیادی قرار گرفت.
بنابراین محتمل ترین گزینه جایگزینی ارزهای دیجیتال بجای ارزهای فیات این هستش که هر کشوری ارز دیجیتال خودش رو از طریق بانک مرکزی و بر پایه تکنولوژی بلاکچین بوجود بیاره.